Rak prostaty

Prostata jest niewielkiej wielkości gruczołem znajdującym się pod pęcherzem moczowym. Produkuje płyn zawierający glukozę. Uchodzi ona za substancję odżywczą i jednocześnie chroniącą plemniki. Tym samym prostata odpowiada za jakość nasienia.

Rak prostatyRak prostaty jest nowotworem złośliwym, który po raku płuc stanowi najczęstszą przyczynę śmierci mężczyzn z powodu pojawienia się guza. Z roku na rok zwiększa się wykrywalność tej choroby. Ryzyko wystąpienia nowotworu wzrasta wraz z wiekiem. Jest również uwarunkowane dziedzicznie. Im więcej członków rodziny cierpiało na raka prostaty, tym większe prawdopodobieństwo, że choroba dotknie nas. Jeśli jeden krewny pierwszego stopnia leczył się na powyższe schorzenie, szanse na zachorowanie wzrastają dwukrotnie. Jeśli takich krewnych było więcej, opisywane prawdopodobieństwo zwiększa się 5 lub nawet 11–krotnie. Choroba rozwija się powoli. Tworzy przerzuty do węzłów chłonnych oraz do kości.

Objawy raka prostatyTylko wczesne rozpoznanie daje szansę na pokonanie raka prostaty. Objawy towarzyszące nowotworowi to:

  • krwiomocz
  • zakażenie dróg moczowych
  • obrzęki kończyn dolnych
  • dolegliwości bólowe

Opisane symptomy pojawiają się zazwyczaj w późniejszym stadium choroby, co utrudnia wczesne wykrycie schorzenia. Dlatego zaleca się by mężczyźni po 50. roku życia wykonywali raz na 12. miesięcy badania urologiczne oraz kontrolowali stężenie glikoproteiny PSA. Jej wzrost nie zawsze musi oznaczać pojawienie się choroby, ale powinien stanowić sygnał alarmowy.

Rokowania związane z leczeniem raka prostaty są zazwyczaj wysokie, co wynika z jego powolnego rozwoju. Lekarze stosują różne typy terapii w przypadku opisywanego nowotworu. Leczenie radykalne można podzielić na następujące podkategorie:

  • leczenie chirurgiczne, polegające na usunięciu prostaty wraz z pęcherzykami nasiennymi oraz okolicznymi węzłami chłonnymi
  • napromieniowanie opisywanego gruczołu
  • radioterapia zakładająca wprowadzenie radioizotopu do prostaty

W momencie gdy pojawiają się przerzuty, nie można zastosować powyższych metod. Lekarze opowiadają się wtedy za terapią hormonalną. Innym rozwiązaniem jest usunięcie jąder lub podawanie leków hamujących wydzielanie testosteronu.